|
عاشقانه
|

دستانت
چه زیبا
چه سخاوتمند
چه پر
پر از این همه محبت
این همه گل
آرام به سوی من می آیی
-متین و با وقار-
و من به سوی تو می شتابم
-مشوش و شتاب زده-
نه آن همه متانت تو
نه این همه شتاب من
همیشه همین طور بوده
دو قطب مخالف
همدیگر را می ربایند

-همیشه-
بهار 4مهرماه/1385